Efkarlı Yalnızlık Sözleri

Yalnızsan eğer dermansız dizin şu fani dünyada kaybolur izin gözyaşı dinmeyen o kimsesizin sığınacak evi yurdu yalnızlık.

Gecenin üç arkadaşı vardır; yalnızlık, sessizlik ve hafiften çalan müzik.

Yakılan sigarayı değil de yıkılan umutları görsen intihar edersin.

Yalnızlığım kız kulesi gibiydi, koca bir şehrin ortasında tek başına.

Yalnızlığı çok seversek, bir gün o da çekip gider mi?

Sen aklım ve kalbim arasında kalan en güzel çaresizliğimsin.

Bugün biraz efkârlıyım, nedenini bilmiyorum. Öyle dalıyorum boş boş. Bir tek seni düşünüyorum.

Seni değil, bizi geri istiyorum.

Yalnız olmak zayıf olmak demek değildir, hak ettiğiniz kişiyi bekleyecek kadar güçlüsünüz demektir.

İçimde yangın yanar, hava soğuk beden donar, hain şeytan halime güler yetiş şahı merdanım yetiş.

Ne zaman mutlu olmaya kalksam, otur diyor yalnızlığım, otur!

Aklıma geldiğinde hala gözleri dolan bir insanım. Sen beni çoktan unutmuşsundur diyorsun.

Ey yalnızlık, yine geldin buldun beni.

Yalnızlığım kendime güzelim senin aşkınla hitap düşmüş bedenim, geleceğe umutsuz bakıyor gülüm.

Kaç kadeh kırıldı sarhoş gönlümde. Ne yaptıysam seni unutamadım.

Gitsem ayrılık, kalsam yalnızlık!

Bakma ağır başlı dik kafalı asi sözlü olduğuma. Sol yanımda hep garip bir çocuk ağlar benim.

Beni benden alan şarkılar yapmışlar ama seni oradan alıp buraya getireni hala yok.

Kaderim sensizlikse kaderim yalnızlıksa kaderim unutulmaksa kaderim kalleşçe vurulmaksa ben kaderimin arkasındayım.

Bazen sevdiğine doyamazsın. Sadece sana senin gözlerine baksın istersin.

En son utanacağın şey ağlamak olsun.

Hadi yalnızlığını idam et bakalım, son arzusunu yerine getirebilecek misin?

Belki de adam gibi sevenlerin aldığı bir ödüldür yalnızlık!

Yalnızlık sana gelirken yolları günlerin ardında bitirmek senden giderken yollarda ömrümü bitirmektir.

Alışamadım sensizliğe alışamadım senin çekip gitmelerine ve maalesef alışamadım gülmeye özür dilerim hayat yine yalnızım.

Gönlüm deniz değil ki, efkarım sahile vursun.

Aynı şehirde ben varım, sen varsın ama biz yokuz ne acı!

Beni yıpratan hayatın kahpeliği değil, insanların sahteliği.

İlk bakışta âşık oldun oldun adamım, yoksa ikinci bakışta kimin ne mal olduğunu anlarsın.

Üzülmek, ağlamak insani duygular. Ağlayın, yapamıyorsanız da ağlar gibi yapın da o katılaşmış kalp biraz yumuşasın.

Ben sadece üzgün olmaktan bıktım. Bir süreliğine başka bir şey hissetmek istiyorum.

Düşme; düşünce sahili olmayan bir deniz olur dünya. Sığınacak bir liman bulamazsın.

Gecenin zifirisinde tozpembe hayallere dalmak aşkın en yalın hali olsa gerek.

En güçlü insanlar genellikle yalnızdır.

Denize ilk kez giren çocuk masumiyetiyle seviyorum seni. Boğulacakmışım gibi.

Başkalarının hatalarından ders alın. İnsan bütün hataları kendi yapacak kadar uzun yaşamıyor.

Senin yüzünden ağlarken bile, sana sığınacak kadar çaresizdim ben.

Yalnızlığa yenilmemek için, sık sık hayaller kurulur ama aslında neyin hayalini kurarsan kur yalnızlık her hayalin sonudur.

Ölümden sonrası varken, senden sonrası neden olmasın sevgili.

Bir zamanlar aklımdan çıkmayan sen şimdi geçmiş zamanda biri olarak anlattığım oldun.

Yaşamak buysa yaşıyoruz hepimiz bir gün yalnız kalacağız bu yüzden yalnız kalana kadar seninle yaşamak istiyorum aşkım.

Tutacak bir el bulamazsak bizde elimizi cebimize sokar yürürüz. Sıkıntı yok.

İnsan iki insanın yüzünü unutmaz; ihtiyaç anında yanında olanı zor zamanda yalnız bırakanı.

Özledim diyorsun mektubunda. Sadece kuru bir özledim mi yazdı yanık yüreğin.

Dilin söylediği kötü söz aklın yalnızlığı mıdır? Gözlerin akmadığı bir hüzün, yanakların yalnızlığı mıdır?

Ona sor bakayım! Küstüğümü biliyor muymuş? Yoksa kendi kendime mi gelin güvey oluyormuşum!

Hep korkarız yalnızlıktan ama bil ki yalnızsan yalancı arkadaşların ikiyüzlü dostların ve çekip gidecek bir sevgilin olmaz.

Bütün aşklar bir mucize olarak başlar ve çoğunlukla bir kâbus olarak sona erer.