Efkarlı Mesajlar

İyi birine benziyor, düşüncesi değil miydi hepimizi yakan?

Sınanmadığınız bir acı üzerine konuşmak her zaman kolaydır.

O nasıl? Diye soruyorlar. Öldü galiba diyorum, çünkü ömrü yettiği kadar yanımda olacaktı.

Geceleyin bir ses böler uykumu, İçim ürpermeyle dolar: -Nerdesin? Arıyorum yıllar var ki ben onu, aşığıyım beni çağıran bu sesin.

Sen ağaç baltaya ne demiş bilir misin kardeş? Ben senin beni kestiğine değil, sapının benden olduğuna üzülüyorum!

Uyumak iyiydi çünkü bir nevi ölüm gibiydi uyku. Dünyayla irtibatı kesmekti, unutmaktı, rüyalara sığınmaktı.

Bu dünyada insanı iki şey yıkar yeğen! Dostundan gelen ihanet. Düşmanından gelen merhamet.

Ucuz insanların üzerine kurulan hayaller, size pahalıya patlar.

Gülerseniz, dünya da güler. Ağlarsanız, yalnız ağlarsınız.

Affedemeyeceğim insanlar var bundan sonra! Ne olursa olsun görmek istemediklerim hayatımda! Ve baş başa kalması gerekenler; unutamadığım hatalarıyla! Affetmek erdemse de önemli değil bundan sonra! Bir erdem de eksik oluversin hayatımda.

Herkes güzel bir hikâyenin konusu olabilir ama bu mutlu olacağı anlamına gelmez.

Kolay anlatılıyor acılar, kolay yazılıyor. Kolay yaşanmıyor oysa.

Belki yağmura gerek kalmazdı insanlar bu kadar kirli olmasaydı.

Bu işler böyledir azizim. Menfaati bitenin muhabbeti de biter.

Denizi mavi gösteren gökyüzüdür ya hani beni de mutlu gösteren sendin.

Birine verecek sevgin yoksa ona ümit dolu gözlerle bakma!

Birileri sana “Yalnız değilsin; biz varız” demeye başlamışsa, gerçek yalnızlığın başlamış demektir.

Yarı yolda bırakmışım. Nankör olma yarı yola kadar getiren benim.

Sakın vazgeçme! Eğer sen vazgeçersen, hak etmeyen biri kazanacak.

Oysa ben; ”Ondan sana hayır gelmez” diyenlere inat sevmişim seni.

Yavaş yürüyor olabilirim ama hiç bir zaman geriye doğru yürümedim kardeş!

Duygularım darmadağın anlayamazsın bendeki kalp sende olsa taşıyamazsın.

Cam kırıkları gibidir bazen kelimeler, ağzına dolar. Sussan acıtır, konuşsan kanatır.

Mutluluğun resmini çizemem ama acının heykelini bile dikerim.

Suya yazıyorum artık yüreğimdekileri. Ne taşıyor ne de haddini aşıyor.

Bazen gözlerden yaş akmaz, kalp ağlar sessizce.

Sanki tüm hayatım boyunca yanlış melodiyle dans etmiş gibiyim.

Uğrunda ölmedim! Uğrunda ölünecek sandığım biri için yaşadım hep.

Denize kıyısı var sanki yüreğimin, hep serin, hep rutubetli.

Anlatamıyorum ki ben derdimi, gözlerine bakıp konuşamıyorum ki.

Sen; aklım ve kalbim arasında kalan, en güzel çaresizliğimsin.

Tamam sevdik acı çektik ağladık bitti. Nokta koymayı bileceksin.

İnsanlık öldüğü zaman çakallara gün doğar.

Paranla şeref kazanma, şerefinle para kazan ki; paran bittiğinde, şerefin de bitmesin.

Sevdiklerinizi incitmeyin. Çünkü onları bir gün incitmek için bile bulamayabilirsiniz.

Hâkim bile sordu. Bu gülüşü neye borçlusun diye? Bende bir daha güldüm. Hayata dedim hayata!

Bana bir ben lazım, bir de beni anlayan. Beni bir ben anlarım, bir de beni yaradan.

Elbet yaptığım her işin sebebi var kısmen doğru cismen yanlış pozisyondasın ismen hafızamda fakat listemde en son sıradasın.

Gözlerim bir kuyu, dilim kördüğüm, bir görünmez alem olsa gördüğüm.

Ve sen yıllardır içinde yaşadığın yürekten, valizler dolusu anılarla kendi yalnızlığına taşınırsın.

Sevmek bazen vazgeçmektir. Kimine göre gidenden, kimine göre kendinden.

Mendil satan çocuğun burnunu koluyla silmesi kadar acımasız bu hayat.

Seni kaybettim galiba İki taşın arasında kaldım. Bu, benim hatam değildi, seni ben çok geç tanıdım.

Mezarlıktan farkım yok doktor, içimde ölen ölene.