En Güzel Aşk Sözleri

İnan gözümde hiç bir değerin yok, ne varsa kalbimde.

Öyle bir ‘yâr’ sev ki evladım; elinde su tasıyla, iftarı bekleyen oruçlu gibi beklesin seni.

Okyanusta ölmez de insan, gider bir kaşık ”sevda” da boğulur…

Aşk diye bir şey yaşıyorum. Ne tek taraflı demeye dilim var. Ne de karşılıklı olduğuna ispatım.

Sus be yüreğim, ben de biliyorum özlediğimi; sus da bilmesin özlendiğini.

Birinin gözlerine bakmak, onun rüyalarına girmeyi göze almak demektir. Sevmeye kabiliyetin yoksa o gözlere bakmayacaksın.

Kim o deme boşu boşuna benim ben. Öyle bir ben ki gelen kapına baştan başa sen.

Aşk bir uçurumdan düşmek gibidir, bunun için sevgiliye “yar” denilir.

Aşktan yana yaşadıklarımı bilseydin eğer, halen sevebiliyor oluşuma aşık olurdun.

Sonunda aşk acısı olsa da sev, çok sev. Usul usul gir yüreğime, kalbim bağrım çatlasın.

Boğazıma takıldı sevdan. 3 kere sırtıma vur helal de; alışık değilim harama, ondan olacak herhalde.

Aşk’a yalan deme. Eğer öyle ise; Yusuf ile Züleyha’nın Kur’an da işi ne.

Bir çift göze aşık ve diğer bütün gözlere körüm.

Öyle ucuz değil gül koklamak gül tutan ele diken batmalı. Bir aşka gönül veren o aşkın kapısında yatmalı…

Ey canımın sahibi yar. Sen benimle olduktan sonra kaybettiklerimin ne önemi var.

Bana büyük bir şaka yap gülüm. Kaldır gecenin lacivert perdesini gülümseyen gözlerinle. Yarına çıkart beni ne olur.

Aşk; bir bakıma sobaya dokunmak gibidir. Bir defa yanarsın, izi kalır. Sonra bir daha dokunmazsın sadece yanına yaklaşırsın.

Merhaba sevdiğim; ben o sevmediğin. Bugünde mi geçmedim aklının kıyılarından?

Yüzüme okunmuş bir dua gibisin sevgilim. Çok şükür bugün de aşığım sana.

Yağmur başladı. Gelse de ıslansak dediği biri olmalı insanın.

Doğan her günün sabahında içimde gözlerini görebilmek aşkı olmasa inan hiçbir şeye değmezdi yaşamak.

Bütün şairler sana mı âşıktı ki her okuduğum şiirde, dinlediğim ezgide sen vardın.

Ya tam açacaksın yüreğini ya da hiç yeltenmeyeceksin! Grisi yoktur aşkın ya siyahi ya beyazı seçeceksin.

Bendeki yerin anayasadaki ilk 3 maddeye benzer sevgili; değişmez, değiştirilemez, değişmesi teklif bile edilemez.

Takvimin en güzel yaprağıydı, seni tanıdığım gün.

Aşk namaz kılmaya benzer; niyet ettikten sonra etrafa bakılmaz.

Okyanusla gökyüzü gibiydik biz seninle. İkimizde maviydik birlikte gibiydik. Aslında hiç birleşmemiştik.

Aşk sevgilim, seni düşlerken saç diplerimin bile terlemesi.

Sen benim görmek için, bakmaya gerek bile duymadığım ezberimsin.

Asla aşk acısı çeken birine âşık olmayın; çünkü o kişi yaralıdır ve yara bandı olarak da sizi kullanır.

Onunla kavga etmeyi, başkasıyla gülmeye değişmem.

Kalp midir insana sev diyen yoksa yalnızlık mıdır körükleyen? Sahi nedir sevmek? Bir muma ateş olmak mı yoksa yanan ateşe dokunmak mı?

Aşk davaya benzer, acı çekmek şahide. Şahidin yoksa davayı asla kazanamazsın.

Aşk bazen o elini ilk tuttuğundaki sıcaklık, gözlerine ilk baktığındaki o ışık ve tenine ilk yaklaştığındaki o tutkudur.

Aklımda işin yok. Durup durup aklıma gelme. Yanıma gel, mevzu kalbimde.

İster yar ol, ister yara. Lütfun da başım üstüne kahrın da…

Öyle bir seveceksin ki yüreğinden kimse ayıramayacak. Ve öyle birini seveceksin ki seni gözleriyle bile aldatmayacak.

“Çok” sevilmeye değil, “hep” sevilmeye ihtiyacım var.

Büyük aşklar ya sonsuzdur, ya da onsuz.

Mutlu olmak kimin umurunda, sen yanımda ol yeter.

Kirli bir çocuk yüzüyüm kapında; ama dünyanın en temiz gözleriyle bakıyorum sana. Şeker değil istediğim, yüreğini koy avuçlarıma.

Büyük bir zat der ki; eşimle tanıştığım ilk gün, diğer bütün kadınların cenaze namazını kıldım.

Gülüşünü seversin, sesini seversin, sohbetini seversin. Sevmek için illa ki yüzünü görmek şart değil; yüreğinde duruşunu seversin.

Ve aşk. Herkesi ona benzetip, kimseyi onun yerine koyamamaktı.

Gözlerin çocukluğuma inmek gibiydi, belki de o yüzden inandım her masalına.

Sevdan üflendi bir kere vakit aşk-ı kıyamet. Sen kopuyorsun yüreğimde; gönlüm gönlüne emanet.

Yum gözünü aç elini. Yüreğim senindir. İster cam kenarına koy güneş alsın. İster can kenarına koy hep sende kalsın.

“Yan yana” ayrı yazılır, biz hep “sımsıkı” olalım…