Bozucu Sözler

Biz gönlümüzde ne gemiler batırdık. Kıçı kırık bir sandalın lafı mı olur.

Kime kıymet versem hayatımı ‘kıyamete’ çevirmesini iyi biliyor.

Ne mi yapıyorum? Alçalan insanların, yükselen değerlerinden uzak duruyorum.

Büyük bir hayal kırıklığı yaşayıp, ben artık kimseyi sevemem deme. Unutma ki, en güzel çiçekler mezarlıklarda yetişir.

Kendinize gereksiz fazla güvenip, diğer insanları gereksiz aşağıda görüyorsunuz. İşte bu yüzden bu hayatta gerçekliğe sahip olamayacaksınız.

Arkamızdan havlayanlara aldırırsak, sokakta atmaya taş bulamayız!

Geçti artık bir mesajınla baharı getirdiğin günler.

İnsanın işine gelmeyen şeylere bulabildiği bahanelere, akıl sır ermiyor.

Ey sevgili nedir yüzündeki acı yoksa kırılan hayallerim mi battı eline?

İnceldiği yerden koparmam ben, en sağlam yerinden koparırım ki karşımdakinin içine otursun.

Yanlışım vara susarım. Ama haklıysam, haddimi aşar lafımı sokarım.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Bazıları yoldan çıksa da araziye uyum sağlar.

Ara sıra kullan o beynini. Yan etkisi yokmuş.

Sana değer verip aşkı bulacağıma x’e değer veririm y’yi bulurum daha iyi.

Bir kadının gözyaşının akmasına sadece soğan değil, bir ‘hıyar’ da neden olabilir.

Bir “zam” da şu insanlara gelse kendilerini bu kadar “ucuza” satmasalar.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüşşş demesi zoruna gitmesin.

Neyini olduğun gibi kabul edeyim, olmamışsın ki!

Beni eleştireceğine git beynini geliştir! Giden gider özlemem! Huyum böyle gizlemem. Ben bir filmi iki kere izlemem!

Kendi eksikliklerine bakmadan başkalarında mucizeler arama.

Doğru olanı yaptığımda kaybettiğim kim varsa; yolu açık olsun!

Kimileri toprak kadar kıymetli, kimileri bir ot kadar değersiz. Herkes bir şekilde yaşıyor işte. Kimileri şerefli, kimileri şerefsiz.

Çifte standart hayatlar yaşıyorsunuz ve bunu yaşam tarzı haline getirmişsiniz.

İki dakika insan ol desem zaman tutacak insanlar tanıyorum.

Bakıyorum da egolarınızı besleye besleye karakterinizi aç bırakmışsınız!

İnsanlara saygım sonsuz ama sabrım sınırlı!

Allah düşmanımın bile karakterlisini nasip etsin. Kahpesi hiç çekilmiyor.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

“Yemin ederim” senden başkasını sevmem demişti. Neyse arkadaşlar. Sıradaki “yemin” tükürüp de yalayanlara gelsin.

Tabağına yiyebileceğin kadar yemek, hayatına sevebileceğin kadar insan al. İsrafın lüzumu yok.

Hayatı boyunca oyuncak ayıya sarılıp uyumuş bir kızı, büyüdüğünde sevgili seçimi yüzünden eleştiremezsin.

Cicili bicili sözler söyleyebilirim ama şakayla karışık laf sokmak daha cazip geliyor!

Başkalarını kirleterek kendini temizleyemezsin.

Sahip olamadığım bir şey varsa, yeterince istemediğim içindir.

Bazı insanların resimlerine bakıyorum, o kadar güzeller ki; hep resimlerde kalsınlar istiyorum. Çünkü karakterler objektife girmiyor.

Bazı insanları hayata baktığı pencereden, atmalı.

Kişiliğinde şeref yoksa eğer ne kadar başın dik yürürsen yürü, gökyüzü dahi yüzüne tükürür.

Eğer bir beynin olsaydı, tehlikeli olabilirdin.

Parçaları kaybolmuş puzzle gibisiniz. Kiminizin aklı kiminizin ruhu kiminizin kalbi yok.

Ben güçsüzüm düşerim ağlarım canım acır yaralarım ve kusurlarım var, sırf bu yüzden insanım. Sıradanım.

Her gece resmine bakmadan yatamıyorum, illa tükürcem!

Varlığım parmağına ‘yüzük’ olmadı ya. Yokluğum kulağına ‘küpe’ olsun.

Gitmeyi tercih edenlerin ardından, el sallayın ki; artık sadece bir ‘el’ olduklarını daha iyi görsünler.

Beynini, aklını ve mantığını kullanan insanlar da aşık olabiliyormuş. Çok şaşkınım, hiç rastlamadım.

Kart sensin, postal sana girsin. Can Yücel