Arkadaşa Laf Sokucu Sözler

Küfür edemem ben bilirsin susuyorum. Dile getiremediklerimi sen anla.

Bazı insanlar ayakkabı mağazası gibi, her numara var Allah için.

Demişsin ya onun gibilerini cebimden çıkarırım diye. Dinle. Ben senin gibilerini tespihime dizerim tövbe tövbe diye çekerim.

Eksik olmayın, dedik. Fazla olmaya başladınız. Hayırdır?

Şimdi sahne senin, devam et! Ama sıra bana gelmesin, dua et!

Barışalım mı? dedi. Sen hiç bir kitabı iki kere okudun mu? dedim. Evet. dedi. Peki sonu değişti mi? dedim, sustu.

Tebrikler, teknolojinin sınırlarını zorlamışsın; çıplak gözle gördüğüm ilk 3 boyutlu adisin!

Deliler tedavi edilebilir ama salaklar asla. Çok uğraşmayın!

Dost ayağı başka ayaklara benzemez. Vurdu mu çıkaramazsın.

Attığınız ya da atacaklarınız kazıkları saklıyorum, saklıyorum ki gün gelip bana döndüğünüzde sizi ağırlayacak yerim olsun.

Bana akıl verirken kalanı sana yetmeyecekse, benim için risk almanı istemem.

Sen benim adımı bile anamazsın. Bırak dost kalmayı sen benim düşmanım bile olamazsın.

Senin gibi bozukları kumbarada biriktirir, geleceğe yatırım yaparım. Ha çok mu sıkıştım; hiç düşünmem hemen harcarım.

Sen hayata at gözlükleriyle bakmaya devam edersen, birilerinin çüş demesi zoruna gitmesin.

Zor, biliyorum. Ama nasipte varsa açılır yollar. İzin ver Allah’ım.

İlla köpek olacağım diyorsan, sadakati öğren havlamayı değil.

Sokacak lafım çok da koyacak yerin kalmamış.

Çok talibim var diyenler; Sevinmeyin! Ucuz malın alıcısı çoktur.

Biz kimsenin varlığıyla var olmadık. Yokluğuyla da yok olmayız.

Seni adam ederdim ama çoktan köpeğim olmuşsun, ne lüzumu var.

En az benim kadar annemin de ahi tutar sana. Burnumdan getirdiğin süt, onun sonuçta.

Beynin olduğuna inanmak istiyorum şaşırt beni.

Yanımda olması gerekenler zaten yanımda, def olup gidenler kimin umurunda?

Bazı insanların resimlerine bakıyorum, o kadar güzeller ki; hep resimlerde kalsınlar istiyorum. Çünkü karakterler objektife girmiyor.

Bana yol vermeyi düşünmeden önce. Sana verdiğim yolda yürümeyi öğren.

Bugün laf koymayacağım. Çay koydum; gel, iç, insanlık gör.

Fark etmediğimi sandığın her şeyi, ciğerim yana yana görmezden geldim.

Saçlarının neden döküldüğünü anladım. Kafanın içinde tutunacak bir yer bulamadıkları için.

Dost dediğin kara günde belli olurmuş. Söndürün ışıkları, dostlarımı sayacağım!

Karaktersizliğine mavi boncuk takta, şerefsizliğine nazar değmesin.

Zoruna gittiğini duydum. Güzel yer, ben de gitmiştim!

Ara sıra kullan o beynini, yan etkisi yokmuş.

Bilemezsin kim dost kim düşman. Bazen tuttuğun eldir seni arkandan vuran.

Ne kazandığını bilmiyorum ama umarım beni kaybettiğine değmiştir.

Keyfin bilir be. Sen yoksan hayalin var. Her türlü benimsin, yani.

Evet, sivri bir kadınım ben. Nerenle algılarsan orana batar cümlelerim. Yapacak bir şey yok.

İki büyük kaza geçirdim. Tramvay ve sen. En kötüsü sendin.

Terk etmek kolaysa senin için, el sallamak zor değil benim için.

Bilirsin ben bela okuyamam. Allah salanı versin.

Kendine bir yol çizebilmek için, bazı insanların üzerini çizmek zorundasın.

Konuştuğun kadar şerefli olsaydı hislerin; şerefini iki paralık etmezdi seçimlerin.

Her şeyi bilmene gerek yok haddini bil yeter.

Ağzımı bozmaya gerek yok. Gülüşlerimle de küfür edebiliyorum.

Oturur, sana şerefi anlatırdım ama kaybettiği bir şeyi dinlemek ağır gelir insana.

Yürekli bir kadının başı, yüreksiz bir erkeğin omzuna ağır gelir.