Anime Sözleri

Biz kaybetmeye, ilkokulda silgiyle başladık!

Hayatımızı hiç pişmanlık olmadan yaşamak zorundayız.

Kovaladığımız hayaller ve bizi kovalayan gerçekler her zaman paralel; asla kesişmiyorlar.

Bazen doğru olanı yapmak için en çok istediklerimizden vazgeçmemiz gerekir. Hayallerimizden bile!

Acının verdiği hissi bilmek, başkalarına karşı kibar olmaya çalışmamızın nedenidir.

En kötü savaş, bildiğin ve hissettiğin arasında olandır.

Çok büyük bir acıya neden olduğu zaman birini gerçekten sevdiğinizi fark edeceksiniz. Düşmanlarınız asla sevdikleriniz kadar zarar veremez. Kalbine yakın olan insanlar, sana en delici yarayı verebilen insanlardır. Aşk iki kenarlı bir kılıçtır; yarayı daha hızlı iyileştirebilir ya da bıçağı daha derin bir şekilde batırabilir.

Devam etmek, Bazı şeyleri unuttuğun anlamına gelmez. Bu sadece, olanları kabul etmek ve yaşamaya devam etmek zorundasın demektir.

Kaderini sevmiyorsan, kabul etme! Bunun yerine, onu istediğin gibi değiştirecek cesaret sahibi ol!

Güçlü olmanın en kötü yanı, kimsenin iyi olup olmadığınızı sormamasıdır.

Arkadaşlarını akıllıca seç, aksi takdirde incinmiş bir şekilde bitirirsin.

İyi biri veya kötü biri terimlerini sevmiyorum çünkü herkes için tamamen iyi veya tamamen kötü olmak olanaksızdır. Bazıları için iyi birisin, başkalarına karşı kötü birisin.

Hiçbir şey tek başına mükemmel değildir. Bu yüzden eksik olanı telafi etmek için başka şeyler çekmek için doğarız. Sanırım, karşıdakileri yanımızda bulmaya başladıktan sonra doğru yoldan yürümeye başlıyoruz.

Toplumumuzda, başkalarının iyi bir insan olduğunuzu öğrenmelerine izin vermek, çok riskli bir harekettir. Birinin bunun avantajından yararlanması olasılığı yüksektir.

Zaman sürekli akar, mücadele eden insanlar umurunda değildir. Dünyayı yalnızca güzel kelimelerle değiştiremezsin.

Sıkı çalışma hiç kimseye ihanet etmez, ancak rüyalar eder.

Herkes o kadar masum, o kadar iyi ki.

Senin kendi adalet anlayışın olduğu gibi benim de kendi adalet anlayışım var ama ikimizde adalet adı altında intikam alan sıradan insanlarız. Eğer adaletin temeli intikama dayalı ise, bu daha çok adaleti tetikleyecek ve bir nefret zincirini oluşacak. İnsanlık var olduğu sürece nefret de olacak. Gerçek barış bu lanetli dünyada var olamaz.

Rüyalarınıza inanıyorsanız hayallerinizi sadece sıkı çalışarak gerçekleştirebileceğinizi size ispatlayacağım.

Beynini kullandığın sürece, şeker yesen bile şişmanlamazsın.

An itibariyle keyif modumu açtım. Gidip kahve içeyim ve anime izleyeyim.

Manga’da ani bir güç kazanan bir karakter vardır, değil mi? Okuyucular her zaman bunu uygun güç olarak adlandırıyorlar, ancak aslında gerçek dünyada da gerçekleşiyor. İnsanlar yalnızca köşeye sıkıştırdığınızda cesaretinizi gösterebilir.

Kendini olduğu gibi kabul edemeyenler, başarısız olmaya mahkumlar.

Neden başkalarına acıyorsunuz ki? Siz dayanabiliyorsanız, o da dayanır.

Mükemmellikten nefret ediyorum. Mükemmel olmak, daha fazla ilerleyememek demektir.

Gözyaşları, dudaklarımızın ne kadar çok incinmiş olduğunu tarif edemediği zaman kalbimiz nasıl konuştuğudur.

Eğer risk almazsan, bir gelecek yaratamazsın.

Kalpsiz insanlar eskiden en çok umursayanlardır.

Yalanlarınızı kaldırmanın en iyi yolu onların gerçek olmasını sağlamaktır.

Bu dünyada, ışığın olduğu yerde gölgeler de vardır. Kazananlar kavramı var olduğu sürece, kaybedenler olmalı. Barışı sürdürmek isteyen bencil arzu savaşlara neden olur ve sevgiyi korumak için nefret doğar.

Beni gerçeklerle incit ama asla yalanlarla rahatlatma!

Doğru nedir? Yanlış nedir? Karışık dünyada, doğru ve yanlış olanı bulmak kolay değildir. Sadece başkasının kurallarına göre hareket edemezsiniz. Kendinizi böyle yaşamaya alıştırırsanız, kendi başına karar veremeyen bir kukla haline gelirsiniz. Kendi kurallarına göre yaşamak zorundasınız.

Gözyaşı akıtmadan ağlamak da mümkün. Eğer insansınız.

İnsanlar ağlar, zayıf oldukları için değil. Çünkü çok uzun süre güçlü davrandılar.

İki kuralım var: Birincisi, ben asla yanılmam. İkincisi, eğer yanılıyorsam; ilk kurala dönerim.

Hey güneş! Acayip parıldamaya başladın. Kavga mı istiyorsun lan şerefsiz?

Sevginin tam tersi nefret değil, ilgisizliktir.

Herkesin içinde küçük, karanlık bir yanı vardır.

Bazı karakterler vardır başta o kadar nefret edip ölmesini istediğimiz ama sonra öldüğünde neden öldün lan diye üzüldüğümüz.

Yanlış yapılan şeylerin pişmanlığı gün gelir geçer ama yapılmayan şeylerin pişmanlığı hayat boyu devam eder.

Güçlü olmanın en kötü yanı, kimsenin sana asla iyi olup olmadığını sormamasıdır.

Aptal değilim. Ne kadar akıllı olduğumu göstermek için çok tembelim.

Sevgi gerçekten de sıcak bir şeymiş.

Sahte insanların korumak istedikleri bir imajı vardır. Gerçek insanlar sadece umursamazlar.

Geçmişteki pişmanlıklarınızı sürdürürseniz nasıl ilerleyebilirsiniz?