Acımasız Sözler

Çok dengesizsin dedi. Sol tarafıma çok yüklendin, ondandır dedim.

Biz kimleriz diye sorma, biz hayata boş vermişlerdeniz. Bize hayat nedir diye sorma, biz hayat deryasında yüzenlerdeniz.

Seninle her yer cennet diyen sevgilim, şimdi hangi cehennemdesin.

Bir gün o güzel gözlerine yaşlar dolar, kalbin sızlar, için yanarsa deme bana sen yaktın. Sen isteyerek yandın!

Bizi arama lüks meyhanelerde, biz dost şarabı içenlerdeniz. Bize dost, arkadaş nedir diye sorma, biz onlar için ölüme gidenlerdeniz.

Senden beni sevmeni beklemiyorum. Benden bekliyorum seni artık sevmemeyi.

Kendime yakışanı severim ben. Herkese yapışanı değil.

Dumanımda o vardı, sigarayı bıraktım; kadehimde o vardı, içkiyi bıraktım; rüyalarımda o vardı uyumayı bıraktım, baktım ki onsuz olmuyor, yaşamayı bıraktım!

Şimdi benim son diye bitirdiğime, kim bilir kimler ilk olarak başlayacak.

Kaldırabileceğimden çok daha fazla acıyı bana bırakıp gittin.

Tatlı dilin benim olsun. Sensiz geçen yüzyıl değil. Seninle gecen bir gün benim olsun aşkım.

Sen benim adımı bile anamazsın… Bırak dost kalmayı sen benim düşmanım bile olamazsın!

Serseriyim sokaklar evim, serseriyim adam gibi severim, bana bir adım gelene ben on adım giderim. Dinle cici kız dinle zannedersin ki serseri ağlamaz.

Gittiğin gün kendin gibi her şeyimi alıp gittin. Sen gittin ben bittim.

Eski dostumdan sevgili yapabilirim ama eski sevgilimden dost yapmaya çalışmak; 1 metrelik kumaştan entari yapmaya benzer. Giy giyebilirsen.

Her insanın aynalara göstermediği bir yüzü ve kimseye söylemediği bir hüznü vardır.

Terk edilirken görüşürüz kelimesi kadar, acıtan bir şey yoktur hayatta. Öldürdüğü yetmezmiş gibi, bir de umut verir.

Amaçsız sevinçler, üzüntüler, insanlar gerçekten anlamsızlıklar içinde yok oluyor.

İnsanın diğer yüzünü görünce, ilkini hatırlamam.

Sen ‘peki’ dedikten sonra cevap vermeyen erkek niye yaşar ki? Tamamen oksijen israfı…

Her şeyden biraz kalır. Kavanozda biraz kahve, kutuda biraz ekmek, insanda biraz acı.

Toplumda hep itiliriz sanmamınki biz buna meyilliyiz, biz sadece sevdiklerimizin eseriyiz.

Serseri bi kayboldu mu onu kimse bulamaz, şimdi anlıyorsun ya, şehirlerin asi kızı hiç kimse serseri gibi sevip de âşık olamaz.

Başını göğsüme yasladığında tek bir düşmanım vardır: geçip giden zaman.

Sustum. Suskunluğum, susturana armağan olsun. Ağladım. Gözyaşlarım ağlatana haram olsun.

Dünya kadar derdim olsun senin gibi yârim olsun Kavuşmaya zaman yoksa öbür dünya bizim olsun. Para şöhret elin olsun.

Garip değil mi yüzüne gülecek kadar dost sandığın kişiler, aslında arkandan vuracak kadar yüzsüzler.

Sigarayı bırakmak için tütüne ‘son’ bulmuşlar. Seni bırakmak için hayata ‘son’ mu sevgilim?

Bu masalar boş kalmaz gidenin yeri dolar. Bu vazolara bir şey olmaz yalnız çiçekler solar.

Eğer bir gün ağlaman gerekirse başını dik tut ki: gözyaşların seni ağlatan kişi kadar alçalmasın.

Kader deyip çekip gittin. Sen suçlu değilsin de, kader mi suçlu ey zalim.

İlkokulda silgiyi kaybetmemek için boynunuza taktığınız gibi, şimdi de adamlığınızı takıp gezin, sonra kaybediyorsunuz.

Bizde sabah olmaz, bizde güneş doğmaz, biz isyankârız kızım bizle dost olunmaz.

Aldanma hayatın cilvelerine her şey bahane, görünüşüm serseri ama gönlüm şahane.

Mademki gidiyorsun biraz olsun yardım et. Gitme demiyorum ama en azından unutmayı öğret bana.

Acı çekmeyenler, başkalarının acı çekebileceğini akıllarına bile getiremezler.

Utanmasalar, kursağımızda bıraktıkları hevesi bile dönüp geri isteyecek insanlar var.

Ayakta ölmek diz üstü yaşamaktan daha çok onur vericidir.